عملیات حرارتی در کوره‌های اتمسفر کنترل

ضخامت زیاد این چرخ‌دنده و اختلاف دمای سطح و مغز در هنگام گرمایش و کوئنچ، عملیات حرارتی آن را بسیار حساس می‌کند؛ احتمال ایجاد و رشد ترک در چنین قطعه‌ای بسیار بیشتر از چرخ‌دنده‌های گیربکس خودرو است.

به همین دلیل دما به‌صورت پله‌ای در ۴۵۰، ۸۰۰ و ۸۶۰ و در پایان ۹۲۰ درجه سانتی‌گراد بالا برده شد. دمای روغن و مدت کوئنچ با دقت انتخاب شد و پس از سختکاری، چرخ‌دنده در دو مرحله تمپر شد.

هدف، ایجاد لایه سخت فقط روی دندانه‌های یک شفت بلند از فولاد آلیاژی 1.6587 بود، بدون آن‌که بدنه شفت کربن‌دهی شود.

برای جلوگیری از کربن‌دهی ناخواسته، همه سطوح به‌جز ناحیه دندانه با خمیر ضدکربوره (ضدسمانتاسیون) پوشانده شد. خمیر با دقت و با ضخامت یکنواخت زده شد تا بیشترین محافظت را داشته باشد.

شفت در یک سیکل کربورایزینگ چندمرحله‌ای با کنترل دقیق دما، اتمسفر و زمان قرار گرفت تا در ناحیه دندانه لایه‌ای با عمق مؤثر حدود ۲ تا ۲٫۵ میلی‌متر ایجاد شود.

پس از کربورایزینگ، شفت کوئنچ و سپس تمپر شد.

تاب و لنگی شفت در همه مراحل عملیات حرارتی اندازه‌گیری و در صورت نیاز اصلاح شد. در پایان، لنگی کل شفت کمتر از ۰٫۵ میلی‌متر بود و با مشخصات فنی مشتری مطابقت داشت.